Carol O'Connell - Mallory's Oracle
Carol O'Connell to amerykańska autorka powieści kryminalnych, która zanim osiągnęła sukces w dziedzinie literatury, z powodzeniem zajmowała się malarstwem. Studiowała w Kalifornijskim Instytucie Sztuk Pięknych (California
Institute or Arts), a później na Uniwersytecie Stanu Arizona (Arizona
State University). Mallory's Oracle (wyd. polskie 'Wyrocznia") z 1994 r. to jej bardzo udany debiut literacki. Kryminalna opowieść, której główną bohaterką jest sierżant Kathleen Mallory z sekcji przestępstw nietypowych wydziału nowojorskiej policji. Pierwsza część doczekała się kontynuacji w postaci kolejnych dziewięciu tomów serii. W Polsce książka ukazała się nakładem wydawnictwa Prószyński i S-ka w 1995 roku, następnie w kolejnych latach ukazało się jeszcze cztery tomy serii w polskiej wersji językowej. Po lekturze pierwszych trzech części ogromnie żałuję, że nie doczekaliśmy się wydania wszystkich dziesięciu tomów w naszym kraju. Zdecydowałam się odświeżyć nieco pamięć czytelników i poświęcić kilka zdań tej kryminalnej serii bo uważam, że warto sięgnąć po tę lekturę i żaden miłośnik kryminałów się nie zawiedzie, zwłaszcza jeśli ceni sobie ciekawe i niejednoznaczne charakterologicznie kobiece postacie w roli stróżów prawa. Mallory taka właśnie jest. Piękna i nieokiełznana, z mroczną przeszłością dziecka, które kilka lat spędziło na ulicy. Ten traumatyczny czas w brutalnym świecie ulicznego półświatka zakazanych dzielnic Nowego Jorku odcisnął trwałe piętno na psychice dorastającej dziewczynki, przez co stała się socjopatą. Nie wiadomo jak potoczyłoby się jej życie gdyby jako 10-latka nie została zatrzymana podczas próby włamania do samochodu przez inspektora Markowitza. Zamiast do Izby Dziecka trafiła do jego domu i już w nim została. Louis Markowitz i jego żona Helen pokochali Kathy jak własną córkę i dołożyli wszelkich starań, żeby ucywilizować dziewczynkę i wychować na mądrą, wartościową kobietę. I tak z ulicznej złodziejki Mallory wyrosła na policjantkę o nieprzeciętnej inteligencji oraz wielkim talencie hakera komputerowego. Nigdy nie miała dobrego kontaktu z rówieśnikami, a jej najlepszymi przyjaciółmi stały się komputery, które wykorzystuje namiętnie, kradnąc różnego rodzaju dane i włamując się do najbardziej niedostępnych sieci. Oczywiście pożytkuje tę wiedzę w celach inwigilacji przestępców i podejrzanych, ale jej metody pracy często balansują na granicy prawa i etyki zawodowej.Mallory jest piękną kobietą o złotych włosach i zielonych kocich oczach, jednak daremnie można doszukiwać się w niej cech przypisywanych wrażliwym, eterycznym blondynkom. Już samo jej spojrzenie potrafi zmrozić krew w żyłach lub przyprawić o szybsze bicie serca niejednego mężczyznę. Mimo to Kathleen jest zdystansowana i obojętna na otoczenie. Nie okazuje zbyt często emocji i wciąż pozostaje tajemnicza jak kot, który chadza tylko sobie znanymi ścieżkami. Nigdy nie płacze i nie okazuje słabości, nawet w chwilach największej rozpaczy, kiedy obok zwłok kolejnej ofiary maniakalnego zabójcy znajduje ciało zamordowanego Louisa Markowitza. Poznajemy ją właśnie w takim dramatycznym i przełomowym momencie jej życia, kiedy jako 25-letnia policjantka musi zmierzyć się ze stratą bliskiej osoby i rozwikłać zagadkę serii tajemniczych morderstw starszych pań, a przede wszystkim pomścić śmierć przybranego ojca. W tym niebezpiecznym śledztwie pomaga jej Charles Butler, wysoki i czarujący, choć niezbyt urodziwy mężczyzna o umyśle geniusza, który skrycie kocha się w Kathy oraz sierżant Riker, przyjaciel jej ojca, który także pragnie pomścić jego śmierć. Riker jest typem szorstkiego gliny o złotym sercu i sarkastycznym poczuciu humoru, który nie rozstaje się z butelką czegoś mocniejszego.
Bohaterowie tej opowieści na długo zapadają w pamięć i budzą szeroki wachlarz emocji głównie pozytywnych. W tle prowadzonego śledztwa odzywają się echa przeszłości, dzięki czemu bliżej poznajemy przybranych rodziców Kathy, choć już nie ma ich wśród żywych, a także jak puzzle mrocznej układanki odkrywamy stopniowo fakty z okresu trudnego dzieciństwa Kathy, zanim została adoptowana przez rodzinę Markowitzów. Wartka akcja oraz dowcipne dialogi sprawiają, że książki czyta się doskonale. Pomimo kryminalnej fabuły i chwilami dramatycznych zwrotów akcji, narracja prowadzona jest z humorem i dystansem do świata wielkiej metropolii. Spodobał mi się także pierwiastek magii i metafizyki umiejętnie wpleciony w fabułę, jednak nie zdradzę więcej szczegółów, żeby nie zepsuć Wam dobrej zabawy osobistego odkrywania tajemnic Mallory i jej przyjaciół...;-)
Mam nadzieję, że kiedyś książki tej serii doczekają się reaktywacji wydawniczej i tym razem wszystkie tomy ukażą się w polskiej wersji językowej. Z całą pewnością twórczość Carol O'Connell zasługuje na to i mocno trzymam kciuki żeby tak się stało!
Poniżej zamieszczam bibliografię całej serii (źródło Wikipedia):
- 1994 - Mallory's Oracle (wyd. pol. Wyrocznia, przekł. Robert Sudół, Warszawa 1995, Prószyński i S-ka)
- 1995 - The Man Who Lied to Women (inny tytuł: The Man Who Cast Two Shadows, wyd. pol. Wszyscy kłamią, przekł. Robert Sudół, Warszawa 1995, Prószyński i S-ka)
- 1996 - Killing Critics (wyd. pol. Mord w galerii, przekł. Dariusz Bakalarz, Warszawa 1998)
- 1997 - Flight of the Stone Angel (inny tytuł: Stone Angel, wyd. pol. Lot kamiennego anioła, przekł. Łukasz Praski, Warszawa 1999, Prószyński i S-ka)
- 1999 - Shell Game (wyd. pol. Trzy kubki, przekł. Bogumiła Nawrot, Warszawa 2010, Prószyński i S-ka)
- 2002 - Crime School
- 2003 - The Jury Must Die (inny tytuł: Dead Famous)
- 2004 - Winter House
- 2006 - Find Me (inny tytuł: Shark Music)
- 2012 - The Chalk Girl
Komentarze
Prześlij komentarz